Bugün; bir mahmurluk sarar etrafı
Kesilir hayatın uğuldayan sesi
Üfler ışıkları zulmetin nefesi
Bugün; yüreklere kör düğümler atılır
Fecir vakti yıldızların ağrısı çoğalır.

Bugün; gün doğar, rüzgâr eser, bulut dolanır.
Rahmet şarkısı söyler yağmurlar
Alnınız en soylu isyandır demir külçelere
Gürültü susar, ses donar, sevgi tohumu patlar
Sessiz bir bombadır konuşur derinlerde.

Yıllar yılı kaderimin hükmü
Zamanın tesbihi saçıldı yere
Sana dert dökmeye yetmiyor bir gün
Kağıt bile mısralardan tedirgin
Vakit gece, kalem hasta, göz yorgun.
Kasımın on'udur bugün bütün çiçekler solgun.

Caddeler sessiz, etraf simsiyah,
Siyah beyaz, labirentli yollar,
Tıpkı Van Gogh'un dünyayı tek bir renge çevirdiği gibi.
Milyonlarca can olmuştu kurtuluşun diyeti.

Sen; kara bulutların arasından yağan yağmur damlası
Geceye uzak bir gündüzde doğan güneşsin
Zehirli otları temizleyip atan, çürümüş dallara satır vuran
Soğuğa meydan okuyan
Meçhul bestecinin sessiz mısralarındaki yiğitsin.

Sen; çevreye barış köprüsü kurdun
Sen suyu tükenmeyen bir göldün kasım yapraklarıyla döküldün

Melahat VİCİR
75.YIL İLKÖĞRETİM OKULU